شاید شعلهی ِ شمعی
پادشاه ِ سیاه ِ ابرها ملکهی ِ زرَین ِ خورشید را تا ابد بلعید. اکنون تویی: تنهای ِ تنهایان، شبه ِ سنگوارهی ِ یخینی وامانده در این گردنهی ِ مدفون ِ به برف. ای مرد! بازگرد! هرآینه وقت تنگ است. در عبور ِ این کوران سکوت ِ کوهستان ِ هاشور خورده پیغام ِ جغد ِ [...]
